[
نوشته شده توسط: اسفندیار م :: در تاریخ: جمعه ششم مهر 1386:: تعداد بازدید: 702]
حضرت مهدى(علیه السلام) با میراثهاى گرانبهاى پیامبران مى آید
از مجموع روایات وارده در موضوع ظهور حضرت مهدى(علیه السلام) استفاده مى شود که، ظهور مبارک حضرت ولى عصر(علیه السلام) بر اساس قدرت بى نهایت خداوند صورت مى گیرد. از این رو، خداى تبارک و تعالى تمام ابزار و امکانات غلبه و پیروزى را در اختیار آن «ولى الله الأعظم» قرار مى دهد که از جمله آنها میراثهاى گرانبهاى پیامبران عظیم الشأن الهى از قبیل: انگشتر حضرت سلیمان(علیه السلام)، پیراهن مخصوص حضرت آدم(علیه السلام)، عصاى حضرت موسى(علیه السلام)، شمشیر و پیراهن رسول خدا(صلى الله علیه وآله وسلم) و دیگر مواریث انبیاى بزرگ الهى است.
«سلطنت جهانى حضرت سلیمان(علیه السلام) و سیطره آن حضرت بر تمام موجودات روى زمین، تنها یک رمز داشت و آن ]هم[ در همان انگشتر نهفته بود. آن انگشتر با تمام ویژگیهایى که دارد هم اکنون در دست مولاى ما و مولاى همه جهان حضرت صاحب الزمان(علیه السلام) مى باشد.
عصاى حضرت موسى(علیه السلام) که به «نیل» زده شد و رود نیل به دوازده کوچه تبدیل شد، و آبها روى هم انباشته شد و این کوچه ها را از یکدیگر جدا کرد و سربازان یک میلیون نفرى فرعون در آن میان به هلاکت رسیدند، آن عصا اکنون در محضر حضرت بقیة الله(علیه السلام) مى باشد».
این ابزار و امکانات محیّر العقول که ما فوق تصوّر هر انسانى است در دست هر کس قرار داده نمى شود; بلکه منحصراً در اختیار امام معصومى قرار مى گیرد که بر هواى نفس خود تسلّط داشته، غرایز سرکش را رام نموده، هرگز دچار لغزش و اشتباه نمى شود، و براى اصلاح جهانى ذخیره شده است.
اینک براى روشن شدن مطلب، برخى از روایات را مى آوریم:
1 ـ حذیفة بن یمان در حدیثى از پیامبر گرامى اسلام نقل مى کند که در مورد برخى از فتوحات حضرت مهدى(علیه السلام) فرمود:
«زیورهاى بیت المقدّس، تابوت سکینه، مائده بنى اسرائیل، بقایاى الواح، عصاى موسى و منبر سلیمان را بیرون مى آورد; همچنین یک قفیز
از «منّ» که براى بنى اسرائیل فرود آمده بود بیرون مى آورد در حالى که از شیر سفیدتر است».
2 ـ در همین زمینه در روایتى دیگر آمده است:
«تابوت سکینه به وسیله او از دریاچه طبریه (در فلسطین) بیرون آورده مى شود، و همراه آن حضرت حمل گردیده، در بیت المقدّس در برابر او گذاشته مى شود. هنگامى که یهودیان آن را ببینند همگى به شرف اسلام مشرف مى شوند به جز تعدادى اندک که اسلام نمى آورند».
البته باید توجّه داشت که:
«جواهرات بیت المقدّس از بزرگترین و پر ارزش ترین گنجینه هاى جهان است که در زیر خاکها نهان است و حضرت بقیّة الله(علیه السلام) آن را بیرون مى آورد.
امّا در مورد تابوت سکینه مى توان گفت که، یکى از اسرار الهى است و در باره آن گفته اند که، آن را به هر شهرى بفرستند تمام شهر را طعمه حریق مى سازد; به هر طرف آن را ارسال کنند، آن کشور را از صفحه تاریخ بر مى دارد; درست همچون بمبهاى اتمى و هیدروژنى و نیترونى امروز و قوى تر از آنها، و بدینسان خداوند حجّت خود را با عصاى موسى و تابوت سکینه مجهّز ساخته که دیگر تسلیحات قرن حاضر در برابر آنها از هر واکنشى ناتوان است».
3 ـ امیرمؤمنان على(علیه السلام) در ضمن حدیث شریفى مى فرماید:
«جهان پر از هرج و مرج مى شود; افق زندگى تیره و تار مى گردد; در این موقع مهدى ما مى آید در حالى که پیراهن آدم در تن او، انگشتر حضرت سلیمان در دست او و عصاى حضرت موسى در اختیار اوست».
4 ـ پیشواى پرهیز کاران در ضمن یک خطبه بسیار مفصّل و طولانى بعد از ذکر اسامى اصحاب قائم(علیه السلام) مى فرماید:
«. . . آنگاه به سوى کوفه عزیمت مى کند و بر تخت سلیمان پیامبر مى نشیند. عصاى موسى(علیه السلام) را در دست مى گیرد و روح الامین (جبرئیل) و حضرت عیسى بن مریم(علیه السلام) همنشین او هستند. بُرد پیامبر را بر تن دارد، و ذوالفقار را حمایل کرده، و صورتش چون قرص ماه در شب چهارده مى درخشد، و از میان دندانهاى ثنایایش نورى چون برق، ساطع مى شود، و بر سر مبارکش تاجى از نور قرار دارد».
5 ـ امام باقر(علیه السلام) در حدیثى راجع به عصاى حضرت موسى(علیه السلام) مى فرماید:
«عصاى موسى نخست در دست آدم بود; سپس به دست شعیب پیغمبر رسید و سرانجام به دست موسى بن عمران; و هم اکنون در دست ماست. و آن، هم اکنون در دست من سبز است همانند روزى که از درخت بریده شد. با این عصا هر وقت سخن گوییم سخن مى گوید. این عصا براى قائم ما آماده شده که همچون موسى بن عمران آن را به کار مى برد. این عصا اهل باطل را مى ترساند و هر چه بیندازند مى بلعد، و آنچه ـ حجّت خدا ـ فرمان دهد اطاعت مى کند . . .»
6 ـ پیشواى پنجم شیعیان در حدیث دیگرى مى فرماید:
«حضرت قائم(علیه السلام) با پرچم رسول خدا(صلى الله علیه وآله وسلم) ، انگشتر حضرت سلیمان، سنگ موسى و عصاى او ظاهر خواهد شد».
7 ـ و در رابطه با نام مبارک مهدى(علیه السلام) مى فرماید:
«به او «مهدى» گفته مى شود; زیرا به امر پنهان، هدایت شده و بدان آگاه شده است. او تورات و انجیل و سایر کتابهاى آسمانى را از غارى در انطاکیه (شهرى در جنوب ترکیه) بیرون مى آورد، و در میان یهودیان با تورات، و در میان مسیحیان با انجیل، و در میان زبوریان با زبور، و در میان مسلمانان با قرآن داورى مى کند».
8 ـ یعقوب سراج مى گوید که خدمت امام صادق(علیه السلام) عرضه داشتم: فرج شیعیان شما چه وقت است؟ فرمود:
«. . . فرج ما هنگامى است که حضرت صاحب الامر(علیه السلام)با میراثهاى پیامبر اکرم از مدینه خارج شده، رهسپار مکه معظّمه گردد.
پرسیدم: میراث پیامبر اکرم چیست؟ فرمود: ادامه ي مطلب ... امتیاز شما به این مطلب
[
نوشته شده توسط: اسفندیار م :: در تاریخ: دوشنبه هشتم مرداد 1386:: تعداد بازدید: 550]
حضرت مهدى(علیه السلام) با میراثهاى گرانبهاى پیامبران مى آید
از مجموع روایات وارده در موضوع ظهور حضرت مهدى(علیه السلام) استفاده مى شود که، ظهور مبارک حضرت ولى عصر(علیه السلام) بر اساس قدرت بى نهایت خداوند صورت مى گیرد. از این رو، خداى تبارک و تعالى تمام ابزار و امکانات غلبه و پیروزى را در اختیار آن «ولى الله الأعظم» قرار مى دهد که از جمله آنها میراثهاى گرانبهاى پیامبران عظیم الشأن الهى از قبیل: انگشتر حضرت سلیمان(علیه السلام)، پیراهن مخصوص حضرت آدم(علیه السلام)، عصاى حضرت موسى(علیه السلام)، شمشیر و پیراهن رسول خدا(صلى الله علیه وآله وسلم) و دیگر مواریث انبیاى بزرگ الهى است.
«سلطنت جهانى حضرت سلیمان(علیه السلام) و سیطره آن حضرت بر تمام موجودات روى زمین، تنها یک رمز داشت و آن ]هم[ در همان انگشتر نهفته بود. آن انگشتر با تمام ویژگیهایى که دارد هم اکنون در دست مولاى ما و مولاى همه جهان حضرت صاحب الزمان(علیه السلام) مى باشد.
عصاى حضرت موسى(علیه السلام) که به «نیل» زده شد و رود نیل به دوازده کوچه تبدیل شد، و آبها روى هم انباشته شد و این کوچه ها را از یکدیگر جدا کرد و سربازان یک میلیون نفرى فرعون در آن میان به هلاکت رسیدند، آن عصا اکنون در محضر حضرت بقیة الله(علیه السلام) مى باشد».
این ابزار و امکانات محیّر العقول که ما فوق تصوّر هر انسانى است در دست هر کس قرار داده نمى شود; بلکه منحصراً در اختیار امام معصومى قرار مى گیرد که بر هواى نفس خود تسلّط داشته، غرایز سرکش را رام نموده، هرگز دچار لغزش و اشتباه نمى شود، و براى اصلاح جهانى ذخیره شده است.
اینک براى روشن شدن مطلب، برخى از روایات را مى آوریم:
1 ـ حذیفة بن یمان در حدیثى از پیامبر گرامى اسلام نقل مى کند که در مورد برخى از فتوحات حضرت مهدى(علیه السلام) فرمود:
«زیورهاى بیت المقدّس، تابوت سکینه، مائده بنى اسرائیل، بقایاى الواح، عصاى موسى و منبر سلیمان را بیرون مى آورد; همچنین یک قفیز از «منّ» که براى بنى اسرائیل فرود آمده بود بیرون مى آورد در حالى که از شیر سفیدتر است».
2 ـ در همین زمینه در روایتى دیگر آمده است:
«تابوت سکینه به وسیله او از دریاچه طبریه (در فلسطین) بیرون آورده مى شود، و همراه آن حضرت حمل گردیده، در بیت المقدّس در برابر او گذاشته مى شود. هنگامى که یهودیان آن را ببینند همگى به شرف اسلام مشرف مى شوند به جز تعدادى اندک که اسلام نمى آورند».
البته باید توجّه داشت که:
«جواهرات بیت المقدّس از بزرگترین و پر ارزش ترین گنجینه هاى جهان است که در زیر خاکها نهان است و حضرت بقیّة الله(علیه السلام) آن را بیرون مى آورد.
امّا در مورد تابوت سکینه مى توان گفت که، یکى از اسرار الهى است و در باره آن گفته اند که، آن را به هر شهرى بفرستند تمام شهر را طعمه حریق مى سازد; به هر طرف آن را ارسال کنند، آن کشور را از صفحه تاریخ بر مى دارد; درست همچون بمبهاى اتمى و هیدروژنى و نیترونى امروز و قوى تر از آنها، و بدینسان خداوند حجّت خود را با عصاى موسى و تابوت سکینه مجهّز ساخته که دیگر تسلیحات قرن حاضر در برابر آنها از هر واکنشى ناتوان است».
3 ـ امیرمؤمنان على(علیه السلام) در ضمن حدیث شریفى مى فرماید:
«جهان پر از هرج و مرج مى شود; افق زندگى تیره و تار مى گردد; در این موقع مهدى ما مى آید در حالى که پیراهن آدم در تن او، انگشتر حضرت سلیمان در دست او و عصاى حضرت موسى در اختیار اوست».
4 ـ پیشواى پرهیز کاران در ضمن یک خطبه بسیار مفصّل و طولانى بعد از ذکر اسامى اصحاب قائم(علیه السلام) مى فرماید:
«. . . آنگاه به سوى کوفه عزیمت مى کند و بر تخت سلیمان پیامبر مى نشیند. عصاى موسى(علیه السلام) را در دست مى گیرد و روح الامین (جبرئیل) و حضرت عیسى بن مریم(علیه السلام) همنشین او هستند. بُرد پیامبر را بر تن دارد، و ذوالفقار را حمایل کرده، و صورتش چون قرص ماه در شب چهارده مى درخشد، و از میان دندانهاى ثنایایش نورى چون برق، ساطع مى شود، و بر سر مبارکش تاجى از نور قرار دارد».
5 ـ امام باقر(علیه السلام) در حدیثى راجع به عصاى حضرت موسى(علیه السلام) مى فرماید:
ادامه ي مطلب ... امتیاز شما به این مطلب
عنوان [بخش دوازدهم; سیماى راستین ظهور مبارک حضرت مهدى(ع)]
[
نوشته شده توسط: اسفندیار م :: در تاریخ: دوشنبه هشتم مرداد 1386:: تعداد بازدید: 349]
بخش دوازدهم
سیماى راستین ظهور مبارک حضرت مهدى(علیه السلام)
شامل
1 ـ برخى از ویژگى هاى حضرت مهدى(علیه السلام)
2 ـ یاران حضرت مهدى(علیه السلام)
3 ـ وقت ظهور حضرت مهدى(علیه السلام)
4 ـ مدّت حکومت حقه
طبق آیات قرآن کریم که در گذشته آمد، دین مبین اسلام، دین تمام مردم جهان و دین جامعه جهانى است. خداوند وعده فرموده است که سرانجام این آیین پاک را بر همه ادیان غلبه دهد، و نظام جهان را بر پایه ایمان به خدا و احکام اسلام و برنامه هاى جاوید قرآن، استوار سازد و عدالت را ـ به معنى واقعى کلمه ـ در سراسر جهان برقرار و بشر را از نعمت آسایش و آرامش بهره مند سازد.
(هُوَ الَّذِی اَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَ دِینِ الْحَقِّ لِیُظْهِرَهُ عَلَى الدِّینِ کُلِّهِ)
«اوست خداوندى که پیامبرش را با هدایت (قرآن) و دین حق فرستاد تا آن را بر همه ادیان پیروز گرداند».
طبق روایات بى شمارى که از ائمّه معصومین(علیهم السلام) رسیده است، تأویل این آیات، در هنگام ظهور حضرت ولى عصر(علیه السلام)آشکار خواهد شد.
با ملاحظه آیات یاد شده و وعده اى که خداوند در مورد آینده اسلام و جهان، به بشر داده است، گسترش اسلام در سراسر جهان و غلبه آن بر سایر ادیان و زمامدارى صلحا و شایستگان و تشکیل حکومت واحد جهانى در آخر الزمان، یک حقیقت قرآنى و یک امر حتمى و تخلف ناپذیر است.
بدون تردید از تاریخ ظهور اسلام تاکنون، این وعده الهى آن گونه که خواست خدا بوده تحقق نیافته است; زیرا هم اکنون ادیان باطل، و آیینهاى تحریف شده بسیارى در سراسر جهان وجود دارند که بر عدّه زیادى از مردم روى زمین حکومت مى کنند. پس با وجود این، آیا مى توان گفت که خداى تبارک و تعالى در مورد وعده اى که داده است ـ العیاذ بالله ـ تخلّف خواهد نمود؟ آنچه مسلّم و تردیدناپذیر است، این است که خداوند هرگز خلف وعده نمى کند. قرآن کریم در این باره مى فرماید:
(فَلا تَحْسَبَنَّ اللّهَ مُخْلِفَ وَعْدِهِ رُسُلهُ).( [24] )
«هرگز گمان مبر که خداوند در مورد وعده هایى که به پیامبرانش داده است خلاف کند».
پس شکّى نیست که روزى فرا خواهد رسید که اسلام بر همه ادیان غلبه کند، و تنها دین حاکم بر تمام جهان گردد.
پر واضح است که براى تحقّق این وعده الهى، وجود یک رهبر الهى و آسمانى و روحانى لازم است که با اتّکا به قدرت نامحدود خداوندى ظاهر شده، شالوده حکومت واحد جهانى اسلامى را بر اساس عدالت و آزادى استوار سازد، و با یک نبرد بى امان و رستاخیز عمومى، بشر را با «توحید کلمه» به سوى «کلمه توحید» سوق داده، سرتاسر کره خاکى را به یک کشور و یک اُمّت و یک حکومت تبدیل نماید و ریشه شرک، کفر و الحاد را از بنیاد و بن برکند و باپیاده کردن همه احکام اسلام، نشانى از فقر، جهل و ستم در جهان باقى نگذارد.
«. . . اسلام مبانى جغرافیایى سیاسى موجود جهان را که بر قومیّت و هم نژادى و هم زبانى و نیز بر شرایط اقلیمى و جغرافیایى طبیعى و مانند آن استوار است و به عنوان حدّ و مرز میان کشورها شناخته مى شود، صحیح نمى داند و به رسمیّت نیز نمى شناسد، و به جاى آن تمام جهان و زمین پهناور خدا را، وطن انسان اعلام مى دارد، و تشکیل حکومت واحد جهانى را در تحقّق آرمان واقعى انسانها ضرورى مى داند، و مشکلات پیچیده جهان و تعصّبات دینى و قومى و نژادى را با یک نوع «جهان وطنى» حل مى کند. چنان که اسلام، روز نخست در دنیایى که اسیر تعصّبات دینى و قومى بود، نفخه تازه اى دمید و نژادهاى مختلف ایرانى، رومى، ترکى، حبشى و عربى را دور هم جمع کرد، و از همین جا حکومت جهانى در دنیا پایه گذارى گردید.
اگر آن روز، این طرح به طور کامل پیاده نشد، براى این بود که آن روز، افکار جهانیان براى تحمّل حکومت توحید، آمادگى نداشت، ولیکن چنان نیست که این وضع براى همیشه ادامه داشته باشد و لذا طبق قانون تکامل و به موجب آیات و روایات، این آمادگى در آینده درجهان بشریّت پیدا خواهد شد. به طور قطع، جهان روزى را در پیش دارد که افکار مردم کاملا بیدار مى شود، و از قوانین خود ساخته و برنامه ها و مرامهاى گوناگون و زمامداران طاغوتى خویش، مأیوس مى گردند، و چاره دردها و مشکلات «لا ینحل» و پیچیده خود را از مکتب انبیا مى جویند.
آرى ! خداوند حکیم «مهدى موعود(علیه السلام)» را براى یک چنین موقع حسّاسى ذخیره نموده، و قوانین و برنامه هاى حیات بخش اسلام را در نزد او ودیعه گذاشته است. بى گمان «مهدى موعود(علیه السلام)» در زمانى که جهان آماده پذیرش حکومت واحد جهانى اسلامى است ظهور مى نماید، و لذا در اندک مدّتى حکومتهاى ضدّ مردمى در جهان، یکى بعد از دیگرى سقوط مى کند وتمام مردم جهان در شرق و غرب در زیر پرچم توحید جمع مى شوند».( [25] )
به طور خلاصه، آنچه از وعده هاى صریح قرآن در مورد آینده اسلام استفاده مى شود این است که، سراسر جهان باید به شکل یک ملّت، یک جامعه و یک اُمّت در آید، و آینده هر چه باشد و هر چه در جهان اتّفاق بیفتد ـ خواه صلح و خواه جنگ ـ دنیا به سوى این هدف پیش مى رود و به طرف یک حکومت متّحد جهانى گام مى سپارد. حکومتى که اگر عملى شدن آن در چهارده قرن قبل یک محال عادى بود، امروز با پیشرفت سریع بشر در علم و صنعت و تکنولوژى، امکان آن بیشتر و بیشتر شده است، تا جایى که بسیارى از دانشمندان و سیاستمداران واقع بین جهان در باره ضرورت آن به صراحت سخن مى گویند، و آن را به عنوان یک طرح مهم و ممکن، پذیرا شده اند و کلّیه جوامع بشرى نیز بر اثر ظلم و ستمهایى که قدرتمندان در حق آنها روا مى دارند، خود را براى چنین روزى آماده و مهیّا مى کنند.
اکنون این سؤال پیش مى آید که حضرت مهدى(علیه السلام) چه ویژگى هایى دارد که مى تواند در مقابل قدرت هاى نظامى جهان بایستد و بر آنها پیروز شود و حکومتى واحد، براى اداره جهان تشکیل دهد؟ یاران آن حضرت چه خصوصیاتى دارند تا او را در تشکیل این حکومت فراگیر، یارى کنند؟
با استمداد از آیات و روایات، به این دو پرسش پاسخ مى دهیم.
امتیاز شما به این مطلب
